با مراجعه به تفاسیر شیعه و اهلسنت[1] مشخص میشود که آیه 25 سوره فتح، در ارتباط با مسئله صلح حدیبیه و موضوعات پیرامونی آن بوده و در همین راستا است که پروردگار چنین میفرماید: «دشمنان شما کسانى هستند که کافر شدند، و شما را از زیارت مسجد الحرام بازداشتند، و از این که قربانیهاى خود xa0را به قربانگاه برس

آیات و روایات فراوانی خطاب به انسانها وجود دارد که ماده اولیه خلقتشان را به آنان یادآور نموده و از آن به پستی یاد شده است. مانند اینکه xa0شما را از آبی گندیده آفریدیم!:«أَ لَمْ نَخْلُقْکُمْ مِنْ ماءٍ مَهین»؛u200f[1] آیا شما را از آبى پست و ناچیز نیافریدیم؟!«ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ م...

یکی از گناهان کبیرهای که در قرآن کریم[1] و روایات به مجازاتهای شدیدی درباره آن اشاره شده است، رباخواری است.در برخی روایات، پیشوایان معصوم دین؛ ربا را - با آنکه حد و مجازات جسمی مشخصی برای آن در نظر گرفته نشده - xa0بدتر از زنای با محارم اعلام کردهاند:1. پیامبر اکرم(ص) در سخنانی به حضرت علی(ع) فرمود

ابتدا باید خاطرنشان کرد که در این آیات سخنی از توبیخ نبوده، بلکه این آیات از سر دلسوزی خطاب به پیامبر(ص) نازل شد.به هر حال، آیه مورد بحث «ما أَنْزَلْنا عَلَیْکَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى»،[1] بر اساس ظاهر آیه بعد: «إِلَّا تَذْکِرَةً لِمَنْ یَخْشى»،[2] در مورد تلاش بیوقفه پیامبر اسلام(ص) و مشقت و حسرتش در

1. انحراف: در لغت به معنای میلکردن و برگشتن و کج رفتن[1] است. واژهای که مترادف با معنای انحراف است، کلمه «زَیغ» است که در قرآن به معنای انحراف از حق به واسطه قلب و چشم آمده است.[2]انحراف از منظرهای چندی تعریف شده است؛ بعضی از منظر حقوقی بدان نگریسته و آنرا اینگونه تعریف کردهاند:«عملی که به وسیل

حدیت مطرح شده در پرسش را کلینی(م 329ق) در کتاب «کافی» چنین نقل کرده است:[1]ابو بصیر گوید: در سال وفات امام صادق(ع) خدمت موسى بن جعفر(ع) xa0رسیدم و عرض کردم قربانت، چرا شما گوسفندى کشتید، در صورتى که فلانى شتر کشت؟ فرمود: «اى ابا محمد! همانا نوح(ع) در کشتى نشست و هر چه خدا خواهد در کشتى بود (انسان، ح...

قرآن کریم میفرماید: «وَ مَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً»؛[1] و هر کس تقواى الهى پیشه کند، خداوند راه نجاتى براى او فراهم میکند.این آیه نشان میدهد که اگر در هر پیشامدى انسان تقواى خدا را عملی کند و از حدود خدایى تجاوز ننماید بیگمان راه فرج و گشایشی براى او پیش خواهد آمد، که این وعده

از جمله دیدگاههایی که از گذشته دور در مورد اعجاز قرآن بدان پرداخته شد، اعتقاد به «صرفه» در مورد اعجاز قرآن است. [1] شیخ مفید[2] و سید مرتضی و نیز اندیشمندان معتزله[3] «نظریه صرفه» را مطرح کردهاند. این نظریه در قرن چهارم و پنجم، در اوج شهرت و پذیرش بود، ولى در قرون بعدى از اعتبار آن کاسته شد و مورد

«عمار بن یاسر بن عامر»، کنیهاش «ابویقظان»، و حلیف (همپیمان) بنی مخزوم بود.[1] نسب عمار به خاندان «عنس بن مالک» از قبایل قحطانی و ساکن یمن میرسد. یاسر پدر عمار در جوانی به مکه آمد و در آنجا اقامت کرد و با ابوحذیفه که از بنی مخزوم بود پیمان بست.[2]درباره زندگینامه و شخصیت عمار بن یاسر به نکاتی اش

امروزه و در دنیای کنونی، زندگی مسلمانان با پیروان دیگر ادیان و فرقهها آمیخته است، حتی در کشورهایی که اکثریت آنان مسلماناند، آنان در کنار پیروان دیگر ادیان زندگی میکنند.در کشورهایی که اکثریت جمعیت با غیر مسلمانان است دستیابی آنان به بیشتر مناصب امری طبیعی است؛ مثلاً در کشورهای اروپایی که اغلب جمع

قرآن کریم در ارتباط با نافرمانی شیطان از فرمان خداوند مبتنی بر سجده به آدم به نقل از او میگوید: «اکنون که گمراهم ساختى(فَبِما أَغْوَیْتَنی)، من بر سر راه مستقیم تو، در کمین آنان خواهم نشست»[1]. «پروردگارا! چون گمراهم ساختى،(مادّیات را) در زمین برایشان جلوه داده و همگى را گمراه خواهم ساخت».[2]«اغوا»

در اینگونه موارد - در صورت وجود شرایط[1] - وظیفه افراد، امر به معروف و نهی از منکر است، البته امر به معروف، میتواند مصادیق و شیوههای متفاوتی داشته باشد؛ مثلاً چه بسا داشتن رابطه گرم و تذکر محترمانه درباره مسأله نماز، مؤثر افتد و گاهی نیز کاستن رابطه و سنگینی در رفتار و گفتار - به طوری که متوجه شو

این فرد مرتکب معصیت بزرگی شده است که طبق روایات اگر در دادگاه ثابت شود، موجب تعزیر وی میشود.[1] در هر حال باید از این کار توبه واقعی کند و اگر امکان دارد و حیوان در دسترس باشد، باید آن را ذبح کند و گوشتش را بسوزاند. و قیمت حیوان را ضامن بوده که باید به مالک آن (اگر زنده است) و گرنه به وارثین او بر

اقدام در این زمینه تنها از سوی کسی جایز است که قانون به او اجازۀ آن کار را داده باشد.ضمائم:پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:[1]حضرت آیت الله العظمی شبیری زنجانی (مد ظله العالی):موارد مختلف است و بسته به موضوع و هدف تغییر مییابد. باید توجه داشت امور غیر مشروع جز در فرض تزاحم با مصلحت

«فقه الامن»، دانشی است که در آن به کشف و استخراج نظر شرع در محدودههای مربوط به امنیت (بهطور عام) مبادرت میشود. در این دانش به دنبال کشف نظر شارع در موضوعات مرتبط با امنیت هستند.[1]این علم، مانند «فقه الطهاره» یا «فقه الصلاه» در روش استنباط، اشتراکاتی از جمله مراجعه به اَسناد چهارگانه دارد؛ با این

مسجد، در نگاه اسلام، دارای جایگاه ویژهای بوده و حتی در حدیث قدسی، خداوند مساجد را خانههای خود در روی زمین معرفی میکند؛[1] لذا در کتابهای فقهی، بر رفت و آمد زیاد به مسجد جهت انجام عبادت سفارش شده و برای آن، آداب و احکامی بیان شده است، که در ذیل به بیان آنها میپردازیم.الف.کارهایی که انجام آنها در

نماز غفیله به دو رکعت نمازی گفته میشود که با آیات و قنوت خاص بعد از نماز مغرب خوانده میشود.[1] این نماز به نامهای «غفیله»، «دو رکعتِ غفلت» و «دو رکعتِ زمانِ غفلت» مشهور شده است. علت این نامگذاری این است که نماز غفیله بین نماز مغرب و عشاء که به آن، زمان غفلت گفته میشود خوانده میشود. همانگونه ک

ابوبکر محمد بن زکریاىu200f رازىu200f، یکى از حکیمان و طبیبان بزرگ اسلامی،[1] در سال 250 ق در شهر رى متولد شد.[2] و در سال 320 ق درگذشت.[3]رازى، الکل را از تقطیر مواد قندى و نشاستهاى پیدا کرد و، با این کشف خود، فصل جدیدى در تاریخ طب و داروسازى گشود. جوهر گوگرد را نیز از تجزیه سولفات دوفر (زاج سبز) پی...

تلفن همراه، جزو حریم خصوصی افراد بوده و تصرف در آن بدون رضایت مالکش، جایز نیست و بیشتر فقها معتقدند که هرگز نباید از ظن و گمان به عنوان مجوزی برای تجسس در حریم خصوصی همسر بهرهبرداری شود، بلکه لازم است مطلقاً از بدگمانی پرهیز شود. با این وجود برخی فقها[1] در صورتی که همسر گمان قوی داشته باشد که با ا

خدای متعال در یکی از صفات و ویژگیهای انسانی در قرآن کریم میفرماید: «إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَکَنُودٌ»؛[1] همانا آدمى نسبت به پروردگار خویش بسیار ناسپاس است.واژه «کنود» از ریشه «کند» یعنى کفور و بسیار ناسپاس. «ارض کنود» زمینى است که چیزى نمیرویاند. این لفظ فقط یکبار در قرآن آمده است.[2]مفسرا