در قرآن کریم، فرار انسان
ها
از نزدیک
ترین افراد خود؛
مانند پ
در و ما
در و برا
در از رخدادهای هراسناک روز
قیامت به شمار آمده است.
[1]تمام ترس
و هراس
هایی
که در قیامت وجود دارد، به عملکرد خود انسان
ها در دنیا ب
از می
گردد. در حقیقت ترس انسان در
قیامت مانند ترس مجرم در دادگاه عادلانه و در دست عاملان اجراى کیفر قانونى است و کسى
که جرمى ندارد، در پیش
گاه قاضی آگاه و عادل، کاملاً آسوده خاطر است. انسان مؤمن و با تقوا
که در این دنیا اعمال صالحی انجام داده باشد، نه در وقت جان دادن ترسی دارد، نه شب اول قبر و نه هنگام
قیامت؛
[2] لذا این افراد می
توانند در
قیامت به یاد افراد دیگر باشند و به شفاعت افراد دیگر
نیز بپرد
ازند.
[3]در رأس این افراد مؤمن و با تقوا، انبیای و اولیای الهی قرار دارند
که معصوم بوده و گناهی مرتکب نشده
اند
[4] تا در فردای قیامت
از شدت ترس و هراس نتوانند به یاد دیگران باشند.
گفتنی است با جست
وجویی
که در منابع روایی انجام پذیرفت؛ روایتی در موضوع مطرح شده یافت نشد.
برچسب:
نویسنده: کاوه محمدزادگان
تاريخ: يکشنبه
21 بهمن
1397 ساعت: 11:50