در روز اربعین حسینی، کربلا مملو از جمعیت است. اگر زائری زودتر به آنجا رسیده، زیارت کند و برگردد، آیا پاداش زیارت اربعین را خواهد داشت؟

در مواردی که انسان میتواند با اختیار، اعمال را کاملاً منطبق با آنچه در منابع و آموزههای دینی بیان شده، انجام دهد، لازم است همانگونه عمل شود و در صورت امکان با نیت و اختیار آنرا تغییر ندهد. اما در مواردی که توصیه به کاری شده است و ما نیّتمان این است که آن عمل را همانگونه انجام دهیم، اما به دلایلی (مانند ازدحام 1 و نظائر آن) موفق به انجام دقیق آن نشویم، و ممنوعیتی از انجام غیر دقیق آن هم در منابع وجود نداشته باشد، خداوند 1 همان عمل را به ما 1 داد.
در مورد پرسش، با توجه به اینکه فرد واقعاً در اعماق دل خود نیّت دارد که 1">اربعین را در 1 بماند و تنها به دلیل مصلحت اهم آنرا ترک کرده، پاداش 1">زیارت اربعین برای او منظور خواهد شد. مشابه این موضوع را در سایر جاهایی که ازدحام بیش از حد در آنجا وجود دارد میتوان مشاهده کرد:
امام صادق(ع) میفرماید: «من در حال طواف بودم و سفیان ثورى، فقیه کوفه، در فاصله کمى نزدیک من طواف میکرد. سفیان ثورى از من پرسید که پیامبر خدا(ص) نسبت به حجرالاسود چه برخوردی 1! گفتم: پیامبر(ص) در همه طوافها، چه واجب و چه مستحب، حجرالاسود را لمس مینمود. سفیان کناری ایستاد. هنگامی که من به حجرالاسود رسیدم، بدون آنکه آن را لمس کنم به طواف خود ادامه دادم! سفیان ، خود را به من رساند و گفت: مگر شما نگفتید که پیامبر(ص) در همه طوافها حجرالاسود را استلام میکرد؟! پاسخ دادم: بله! سفیان گفت: اما دیدم که شما از حجرالاسود گذشتید و استلام نکردید! گفتم: مردم به پیامبر(ص) احترامی میگذاشتند که به من نمیگذارند. هنگامی که پیامبر(ص) به حجرالاسود میرسید، مردم کناره میگرفتند تا حضرتشان استلام کند(اما برای من کناره نمیگیرند)، و من ازدحام (بیش از اندازه) را خوش ندارم».[1]
به هر حال؛ آنچه در ایام ازدحام بیشتر اهمیت دارد، اصل زیارت امام حسین(ع) هست، که آثار و ثوابهای زیادی برای آن در نظر گرفته شده است،[2] مخصوصاً اگر این زیارت با پای پیاده باشد، از آن جهت که «بهترین اعمال، سختترین آنها است».[3]

---