به لحاظ شرعی هر مردی با هر زنی میتواند ازدواج کند، مگر اینکه دلیل شرعی (از جمله آیه قرآن یا روایت) موردی را استثنا کرده باشد.
از جمله روایات اهل بیت(ع) که درباره ازدواج مرد با برادرزاده و خواهرزاده همسرش، به ما رسیده و مشهور فقهای شیعه نیز بدان عمل نمودهاند،
[1] دو روایت موثق زیر از امام باقر(ع) است:
عن أبی جعفر(ع): « لا تزوج ابنة الأخ و لا ابنة الأخت على العمة و لا على الخالة إلا بإذنهما، و تزوج العمة و الخالة على ابنة الأخ و ابنة الأخت بغیر إذنهما ».
[2]خواهرزاده و برادرزاده را نمیتوان با داشتن عمه و خاله آنان به همسری درآورد مگر آنکه آنان اجازه دهند، اما در جهت مقابل، اگر انسان قصد ازدواج با عمه و خاله همسرش را داشته باشد، نیاز به کسب اجازه از همسر نیست.
سمعت أبا جعفر(ع) یقول: « لا تنکح المرأة على عمتها و لا على خالتها إلا بإذن العمة و الخالة ».
[3]نمیتوان زنی را هووی عمه و خالهاش کرد، مگر آنکه آن دو اجازه دهند.
بر اساس این روایات از نظر فقه شیعه، صحت عقد
]چه دائم و چه موقت
[ برادر زاده و خواهر زاده همسر پس از عقد عمه و خاله، مشروط بر آن است که قبلاً عمه و خاله رضایت داده و یا بعد رضایت دهند.
[4]
[1]. عاملى، سید محمد حسین ترحینى، الزبدة الفقهیة فی شرح الروضة البهیة، ج6، ص: 261، دار الفقه للطباعة و النشر، قم، چهارم، 1427 هu200d ق.
[2]. کلینى، محمد بن یعقوب بن اسحاق، الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 5 ؛ ص424، دار الکتب الإسلامیة - تهران، چاپ: چهارم، 1407 ق.
[3]. الکافی (ط - الإسلامیة) ؛ ج 5 ؛ ص445، ح 11.
[4]. امام خمینی، توضیح المسائل (محشّی)، گردآورنده: بنیهاشمی خمینی، سید محمدحسین، ج 2، ص 896، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ هشتم، 1424ق؛ بر گرفته از نمایه
13886.
برچسب:
نویسنده: کاوه محمدزادگان
تاريخ: پنجشنبه
5 فروردين
1395 ساعت: 18:24