پیامبر خدا(ص) فرمود: هر امر مهمی که بدون "بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِیم " انجام شود، ابتر خواهد بود...».
[1]امام صادق(ع) فرمود: «به دلیل اینکه "بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِیم " در ابتدای کارها فراموش میشود، خداوند شیعیان ما را با امر ناخوشایندی تنبیه میکند تا اثر آن کوتاهی، زائل شود... . عبدالله بن یحیی نزد امیرالمؤمنین(ع) بود که کُرسی بر سرش سقوط کرد... . عبدالله پرسید: به من بگو که گناه من چه بود که این اتفاق برایم افتاد تا دیگر آنرا تکرار نکنم. حضرت فرمود: خطای تو ترک "بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِیم " در هنگام نشستن بود...».
[2]بدیهی است که حکم لزوم گفتن نام خدا قبل از انجام عمل، شامل خود گفتن نام خدا نمیشود؛ چرا که منجر به تسلسل خواهد شد. علاوه بر اینکه از خود روایت نیز چنین برداشتی به ذهن تبادر نمیکند، بلکه در مواردی از این دست، کاملاً از قرائن مشخص است که مراد از این افعال، فعلهایی غیر از خود تسمیه است. همانگونه که اگر معلمی به شاگردانش بگوید قبل از انجام هر کاری باید از من اجازه بگیرید، این مسئله شامل خود اجازه گرفتن نمیشود.
[1]. شیخ حرّ عاملی، وسائل الشیعة، ج 7، ص 170، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، 1409ق.
[2]. عسکری، امام ابومحمد حسن بن علی، ص 22، التفسیر المنسوب الی الامام العسکری، قم، مدرسه امام مهدی، چاپ اول، 1409ق.
برچسب:
نویسنده: کاوه محمدزادگان
تاريخ: چهارشنبه
31 شهريور
1395 ساعت: 7:19